DŁUGOTERMINOWA OPIEKA SENIORALNA W POLSCE - O STRATEGII ORIGIN POLSKA

Co jakiś czas ukazują się w prasie alarmistyczne artykuły na temat poziomu opieki senioralnej w Polsce. Na jeden z nich, zatytułowany „Opowieść o kłopotliwych staruszkach”, który ukazał się w tygodniku Newsweek, odpowiedział na portalu Liderzy Innowacyjności Krzysztof Jacuński, dyrektor generalny Origin Polska. 

Częstym powodem nieprawidłowości prowadzących do cierpienia seniorów jest niewłaściwy dobór ośrodka - publikowany przez nas link zawiera między innymi praktyczne porady czym należy kierować się przy wyborze miejsca opieki długoterminowej dla seniora.         

Zapraszamy do zapoznania się z artykułem K. Jacuńskiego pt.

  "Fachowcy wiedzą jak zreformować opiekę senioralną w Polsce i należy ich posłuchać" 

  

CO POWINNIŚMY WIEDZIEĆ O INSULINOOPORNOŚCI

CZYM JEST INSULINOOPORNOŚĆ?
Komórki ludzkiego ciała mogą mieć niewłaściwą wrażliwość na insulinę – hormon, którego zadaniem jest obniżanie poziomu glukozy we krwi. W takim przypadku mówimy o insulinooporności, nie będącej  chorobą, lecz zaburzeniem homeostazy glukozy, które w następstwie długotrwałego występowania prowadzi do  tzw. zespołu metabolicznego. Dochodzi wówczas m.in. do:
- zaburzenia gospodarki węglowodanowej (stan przedcukrzycowy, cukrzyca typu B, cukrzyca ciążowa)
- nadmiernego wyrzutu insuliny, zwykle występującego po posiłku (hiperinsulinemia)
- zaburzenia  gospodarki lipidowej
- nadciśnienia tętniczego
- otyłości brzusznej

OBJAWY
Występowanie insulinooporności można podejrzewać, gdy współistnieje kilka spośród niżej wymienionych objawów:
- przyrost masy ciała pomimo kontrolowania diety i aktywności ruchowej
- nadmierna senność i ciągłe zmęczenie
- obniżenie nastroju, rozdrażnienie
- nieuzasadnione odczuwanie zimna
- trudności z koncentracją i problemy z pamięcią
- bóle głowy
- bóle stawów
- zmiany skórne w postaci zrogowaceń
- częste napady głodu
- konieczność sięgania po słodycze

DIAGNOZOWANIE
Najczęściej stosowaną metodą jest oznaczanie poziomów insuliny i glukozy na czczo oraz przeprowadzenie testu tzw. krzywej insulinowej. Polega on na pobraniu krwi na czczo, a następnie, po 5 minutach, wypiciu 75 g glukozy i kolejnych pobraniach krwi w określonych odstępach czasu.

WSKAŹNIK HOMA-IR
(ang. Homeostatic model assessment)

Insulinemia na czczo x glikemia na czczo
                              22,5

Jeśli wynik przekracza wartość 2 wówczas występuje insulinooporność.

PRZYCZYNY 
Wprawdzie nie można jednoznacznie stwierdzić jakie są przyczyny niewłaściwej wrażliwości na insulinę, wśród najczęściej wymienianych czynników wymieniane są:
- genetyczne – pojawiają się we wczesnym wieku
- środowiskowe – spowodowane złą dietą, małą aktywnością fizyczną, nieregularnym trybem życia, zaburzeniami snu, spożywaniem alkoholu, paleniem papierosów.
- działanie uboczne niektórych leków takich jak rifampicyna, izoniazyd, olanzapina, risperidon, kwetiapina, tamoksyfen, progestagen, niektóre leki przeciwwirusowe,  leki sterydowe zawierające kortyzol. 

JAKIE DZIAŁANIA NALEŻY PODJĄĆ?
Aby zniwelować, a nawet pozbyć się przykrych objawów, wskazane jest świadome i konsekwentne dokonanie radykalnych zmian przede wszystkim w sposobie odżywiania, ale także w trybie życia:
- zmiana diety, eliminowanie produktów zawierających nadmiar cukrów,
- regularna i możliwie intensywna aktywność fizyczna,
- informowanie o stwierdzonej insulinooporności w sytuacji przepisywania przez lekarza leków doraźnych lub innych
- nie oszukiwanie się, nie stwarzanie sobie wymówek,
- ustalenie celów i planu działania oraz  „samo nagradzanie” się za konsekwentną ich realizację.

OCZEKIWANE EFEKTY  
W oczekiwaniu na efekty oczywiście trzeba uzbroić się w cierpliwość, bowiem zanim organizm zacznie wyraźnie reagować na zmiany musi mija najczęściej kilka tygodni. Wykonanie badań kontrolnych i poprawa wyników będzie „twardym dowodem”, że trud dbania o swoje zdrowie przynosi rezultaty. Równolegle pojawi się poprawa samopoczucia, ustąpi przynajmniej część objawów, co zdecydowanie motywuje do zaakceptowania wprowadzonych zmian na stałe.

TWOJE ZDROWIE W TWOICH RĘKACH

Nie ma żadnej przesady w stwierdzeniu „twoje zdrowie w twoich rękach”. Na pierwszy plan wysuwa się tu oczywiście coraz szerzej promowana profilaktyka - od zdrowego odżywiania i systematycznej aktywności fizycznej począwszy, poprzez eliminowanie zachowań sprzyjających rozwojowi chorób somatycznych i psychicznych, aż po poddawanie się okresowym badaniom kontrolnym lub specjalistycznym badaniom przesiewowym, pod kątem chorób cywilizacyjnych. 
Stosując wymienione wyżej dostępne formy dbałości o stan naszego organizmu, zwiększamy znacznie swoje szanse cieszenia się dobrym zdrowiem oraz natychmiastowego podjęcia koniecznego leczenia, kiedy tylko pojawią się pierwsze niepokojące symptomy. 
Bywa jednak, że zaczynamy dbać o siebie dopiero wówczas, gdy sygnały wysyłane przez nasze ciało oznaczają bardziej zaawansowaną chorobę. Niestety, często bagatelizujemy początkowe objawy, oraz te długotrwałe, ale o lekkim nasileniu i decydujemy się na wizytę u lekarza dopiero wtedy, kiedy wyraźnie się nasilą.

W każdym przypadku, gdy konieczna jest konsultacja lekarska, warto mieć świadomość, że rola samego pacjenta w procesie leczenia jest niezwykle istotna. Dlatego do wizyty w gabinecie lekarskim należy się przygotować, tak aby przekazać maksimum informacji o swoich dolegliwościach, bowiem często nawet drobne szczegóły są pomocne w postawieniu prawidłowej diagnozy i ukierunkowaniu leczenia.

Dobrym rozwiązaniem jest wcześniejsze przygotowanie, najlepiej w formie pisemnej, listy dolegliwości, symptomów, zażywanych leków – jednym słowem wszystkich tych informacji, które mogą być istotne dla lekarza. 
Pomoże to uwzględnić istotne dla diagnozy detale, co jest szczególnie ważne w przypadku wielochorobowości.

Poniżej lista takich informacji/pytań:
1. Wykaz dolegliwości będących powodem wizyty 
- objawy
- nasilenie objawów
- pora występowania
- okoliczności występowania

2. Od jak dawna występują niepokojące objawy?
- po raz pierwszy
- częstotliwość występowania

3. Czy zdiagnozowano u nas wcześniej choroby przewlekłe?
- jakie?
- wyniki badań
- dzienniczki pomiarów (ciśnienia, poziomu cukru, itp.)
- karty informacyjne ze szpitala

4. Czy systematycznie przyjmujemy leki? 
- jakie leki w jakich dawkach?
- od jak dawna?

5. Czy w ciągu ostatnich 10 dni przyjmowaliśmy doraźnie inne leki?
-  jakie leki w jakich dawkach?

6. Czy jesteśmy na coś uczuleni?

7. Dodatkowe pytania które chcemy zadać lekarzowi:
- należy przy tym pamiętać aby nie krępować się zadawania pytań
- jeśli nie rozumiemy diagnozy, kierunku przyjętego leczenia lub mamy jakiekolwiek inne wątpliwości – zawsze poprośmy o wyjaśnienie.

Takie przygotowanie do konsultacji lekarskiej pozwoli maksymalnie wykorzystać czas wizyty, a możliwość zerknięcia na przygotowaną zawczasu listę ustrzeże nas przed pominięciem kwestii ważnych dla lekarza i naszego zdrowia. 
Pamiętajmy także, że skuteczność naszego leczenia zależy w dużej mierze od zrozumienia diagnozy i zaleceń oraz zaufania do lekarza. 
To my jesteśmy odpowiedzialni za stosowanie się do instrukcji, a im lepiej zrozumiemy na czym polega nasz problem zdrowotny, mechanizmy choroby i proces decydujący o zwalczeniu czynników chorobotwórczych, tym skuteczniej będziemy mogli zmagać się z chorobą i walczyć o powrót do zdrowia.

MODEL KOMPUTEROWY PRZEWIDUJE SPOSÓB ROZPRZESTRZENIANIA SIĘ W MÓZGU CHOROBY ALZHEIMERA

Poniżej zamieszczamy link
do artykułu na temat pierwszego komputerowego modelu symulującego mechanizm rozprzestrzeniania się w mózgu, na przestrzeni 30 lat,  toksycznych form protein łączonych z powstawaniem niektórych chorób neurodegeneracyjnych.

Model ten może być wykorzystywany jako nowe narzędzie diagnostyczne służące  do wczesnego 
wykrywania choroby oraz pozwalające naukowcom lepiej ocenić efektywność nowych metod leczenia.
Model powstał wprawdzie na bazie danych dotyczących trzech głównych chorób neurodegeneracyjnych: choroby Alzheimera, Parkinsona oraz SLA (stwardnienia zanikowego bocznego), ale naukowcy są przekonani że może być on wykorzystywany także w przypadku innych schorzeń neurodegeneracyjnych o podobnym mechanizmie powstawania.
Pełna wersja artykułu w języku angielskim -> przeczytaj

LOGO ORIGIN - SYMBOL RZETELNOŚCI i PROFESJONALIZMU

W CENTRUM ORIGIN OTWOCK zakończyły się prace związane z montażem  logo.  
Stanowi ono  tylko  jeden z  wielu  elementów składowych całości, ale dla nas ma ogromne znaczenie symboliczne. 
Umieszczenie logo Origin na elewacji naszego pierwszego, modelowego, supernowoczesnego obiektu rozpoczyna nowy etap  budowania zaufania do naszej marki - pragniemy  aby stało się ono synonimem rzetelności, profesjonalizmu oraz  najwyższej  jakości opieki i rehabilitacji.

  

PRZYPOMINAMY ZNAKOMITY FILM Young@Heart

Young@Heart  Chorus  to  założona  w  1982  roku  z  inicjatywy  Boba Cilman i Judith  Sharpe  grupa  chóralna,  której  pierwszy  skład  stanowili  mieszkańcy kompleksu  mieszkaniowego  dla  seniorów  w  Northampton,  w  amerykańskim  stanie  Massachusetts. Członkami grupy były wówczas osoby, które pamiętały czasy obu wojen  światowych  -  jedna  z  nich  śpiewała  w  chórze  do  swoich  100-nych  urodzin.   

Działalność, tej  nie podlegającej  jakimkolwiek  stereotypom  grupy,  zwróciła  uwagę  Stephana  Walkera,  który  w  2007  roku  nakręcił o niej pełnometrażowy  film  dokumentalny.  Film,  wymieniany w grupie  50  najlepszych  wyprodukowanych  filmów  dokumentalnych,  wciąż  cieszy  się  ogromną  popularnością,  podbijając  serca  widzów  na  wszystkich  kontynentach.  Rejestruje  on 7 tygodni  z życia  pełnych  pasji,  pogody  ducha,  ciepła  i  profesjonalizmu  członków  chóru,  przygotowujących  się do  koncertu  w  swoim  rodzinnym  mieście.  Grupa  składa  się  z  24  osób, w przedziale  wiekowym  od  73  do  89  lat,  byłych  nauczycieli,  lekarzy,  osób  na  kierowniczych  stanowiskach,  itp.  re-interpretujących  popularne  utwory  muzyki  rozrywkowej  z  gatunku  rock,  punk  oraz  R&B  -  w  ich  repertuarze  znajdują się  utwory  m.  in.  Nirvany, Radiohead, Coldplay,  Led  Zeppelin,  Jimmy’ego  Hendrix  (dla  zainteresowanych wykaz  utworów prezentowanych  w  filmie,  prezentujemy  poniżej).
Pod  kierownictwem  swojego  wymagającego  kierownika muzycznego,  Boba  Climan,  mając  niecałe  2  miesiące  na  przygotowanie  występu,  emeryci  zmagają się  podczas  prób  z  tekstami  utworów  oraz  nieznanymi  im  dotychczas  melodiami.  Uwieńczeniem  przygotowań  jest  triumfalny,  pełen życia  i  spontaniczności    koncert, świętujący radość  wspólnego  muzykowania  –  inspirująca  podróż w  towarzystwie  osób, które mimo  zaawansowanego  wieku  I  fizycznych  ułomności,  nie  starzeją się  duchem.  
W  rezultacie  powstał  nieoczekiwanie  zabawny,  a  zarazem do głębi poruszający,  porywający  i  inspirujący  wielopokoleniowe  widownie  film - przezwyciężający  wszelkie  tabu, stanowiący testament  przyjaźni,  inspiracji,  kreatywności.    
Film został entuzjastycznie  przyjęty na festiwalach filmowych w  Los Angeles i Sundance,  a  w  Polsce  publiczność  Warszawskiego  Festiwalu Filmowego uznała go za najlepszy  filmie  roku  2008  w kategorii „dokument”. Grupa odbyła tournée koncertowe po Europie,  występując również w Polsce.
Zapraszamy do zapoznania się z  informacjami  na  temat  filmu  (w  języku  angielskim)  oraz do obejrzenia oficjalnego  zwiastuna  filmu. 

Bardzo interesujące są prezentowane poniżej 2 nagrania zespołu:
1/ Young@Heart  oraz  solista  Norm  Moreau  składają hołd  Davidowi  Bowie, podczas  wyprzedanego koncertu, który  odbyłsię  15  kwietnia  2016, w Akademii  Muzycznej  w  Northampton,  Massachusetts.

  2/ Fred  Knittle  (RIP)  of  Young@Heart  Chorus  wykonuje  "Fix  You"  by  Coldplay  w  scenie  z  filmu  "Young@Heart"  dostępnym  na  DVD  oraz  iTunes.  

WYKAZ  UTWORÓW  PREZENTOWANYCH  W  FILMIE  YOUNG@HEART:
- Should  I  Stay  or  Should  I  Go -The  Clash Doo
- Wah  Diddy - Manfred  Mann
- Schizophrenia - Sonic  Youth

OPIEKA NAD CHORYM W SCHYŁKOWYM OKRESIE ŻYCIA

Ciężka, nieuleczalna choroba w rodzinie wymaga nie tylko podjęcia szeregu działań organizacyjnych, ale przede wszystkim opanowania emocji, bowiem konieczność przystosowania się do nowej rzeczywistości zazwyczaj powoduje, że życie osób bliskich zostaje wywrócone do góry nogami. 

Rola opiekuna osoby ciężko chorej lub umierającej jest zawsze niezwykle trudna i wyczerpująca, szczególnie jeśli opiekun należy do grona najbliższych chorego i moralne poczucie odpowiedzialności, leżące u podstaw wszelkich starań i poświęcenia ze strony opiekuna, wzmożone jest przez więzy rodzinne. Lęk, niepewność i bezsilność są udziałem każdego opiekuna. Wzmaga je stres wynikający z niepełnego zrozumienia mechanizmów choroby, czasami braku informacji o dostępnych metodach leczenia czy lekach połączone z próbami kwestionowania diagnozy, gdy rokowania są złe i nie dają nadziei. 

Ogromne emocje u opiekunów budzi zwykle konieczność zatajenia przed chorym jego faktycznego stanu. Chęć zaoszczędzenia mu bólu psychicznego powstrzymuje opiekuna przed szczerymi odpowiedziami na zadawane pytania, co z kolei oddziałuje negatywnie na jego własną psychikę i przyczynia do narastania głębokiego przygnębienia, które z czasem coraz trudniej ukryć przed chorym. 
Emocja nasilają się nawet bardziej w sytuacji, gdy chory przeczuwa, że stan jego zdrowie jest bardzo zły. Zdarza się wówczas, że ucieka przed rzeczywistością, zaprzecza faktom, buntuje się, a nawet bywa agresywny – reakcje często występujące u osób, którym trudno pogodzić się z wizją nadchodzącej śmierci. Komunikacja z chorym stwarza narastające problemy, dlatego cierpliwość oraz szczególne wyczulenie na gesty, mimikę oraz mowę ciała wyrażające i sygnalizujące niewerbalnie  potrzeby chorego są nieodzowne dla opiekuna. 

Ważne jest także ze strony opiekuna troskliwe wyczuwanie nastroju chorego i dostosowanie do niego zarówno swojego zachowania jak też odwiedzających chorego  innych członków rodziny, tak aby utrzymać atmosferę spokoju postrzeganego przez chorego w kategorii bezpieczeństwa.
Najwyższych starań ze strony opiekuna wymaga zapewnienie choremu prawa do poszanowania godności osobistej i intymności oraz okazywanie mu życzliwości i miłości.  
Kolejną ważna kwestią jest umożliwienie choremu modlitwy, jeśli nie jest to sprzeczne z jego światopoglądem. 
Długotrwała konieczność opieki nad chorym zawsze, wcześniej czy później, prowadzi do wypalenia,
a nawet wyczerpania fizycznego opiekuna, niezależnie od miłości jaką darzy podopiecznego. 
Wzmagający się poziom stresu połączony niejednokrotnie z poczuciem winy  u opiekuna, prowadzą do zaburzeń snu, a często także do depresji i nie sprzyjają wysiłkowi fizycznemu, niezbędnemu przy codziennych czynnościach związanych z opieką nad chorym - dbaniu o  jego higienę, zapewnianiu mu odpowiedniej diety, karmieniu, podawaniu leków, czy wynajdywaniu pomysłów na wypełnianie czasu. 
Dlatego konieczne jest, aby w tym ciężkim okresie opiekun dbał także o siebie.  Organizowanie zastępstwa w opiece lub dzielenie jej z innymi członkami rodziny jest nieodzowne. Korzystanie ze wsparcia, będącego zadaniem jednostek samorządowych oraz misją licznych organizacji pozarządowych nie mogą być przez opiekunów odrzucane. Opiekun nie może tracić kontaktu z otoczeniem i zaniedbywać swoich własnych spraw. 

Kiedy towarzyszenie choremu do ostatnich chwilach życia staje się zbyt trudne dla najbliższych, rozwiązaniem może być wykwalifikowana opieka paliatywna dostępna w hospicjach lub wysokospecjalistycznych ośrodkach, takich jak CENTRUM ORIGIN OTWOCK. 
O naszym programie opieki paliatywnej napiszemy w najbliższym czasie.